بازپخش قاب

این مقاله نیازمند ویکی‌سازی است. لطفاً با توجه به راهنمای ویرایش و شیوه‌نامه آن را تغییر دهید. در پایان، پس از ویکی‌سازی این الگوی پیامی را بردارید.

در متن این مقاله از هیچ منبع و ماخذی نام برده نشده‌است. شما می‌توانید با افزودن منابع بر طبق اصول اثبات‌پذیری و شیوه‌نامهٔ ارجاع به منابع، به ویکی‌پدیا کمک کنید. مطالب بی‌منبع احتمالاً در آینده حذف خواهند‌ شد.

فریم ریلای یکی از پروتکلهای wan با کارآیی بالا است که در لایه‌های فیزیکال و دیتا لینک از مدل مرجع OSI عمل می‌کند.ابتدا این پروتکل برای کار در خدمات شبکه دیجیتالی یکپارچه (ISDN) طراحی گردیده بود ولی امروزه با شبکه‌های مختلف بخوبی کار می‌کند. در اینجا ما به خصوصیات پروتکل مذکور در زمینه شبکه WAN خواهیم پرداخت. فریم ریلای یک نمونه از تکنولوژی packet-switched است که آن توانایی به اشتراک گذاشتن پهنای باند را به ایستگاههای کاری در شبکه می‌دهد. دو تکنیک زیر در تکنولوژی packet-switched استفاده می‌شود:

• Variable-length packets
• Statistical multiplexing

که اولی برای کارآمدی و انعطاف بیشتر در انتقال اطلاعات استفاده می‌شود و این بسته‌های اطلاعاتی بین سگمنتهای مختلف شبکه سویچ می‌شوند تا به مقصد برسند و دومی کنترل دستیابی به شبکه را بعهده دارد.مزیت این تکنیک در همسان کردن و کارآمدی و انعطاف استفاده از پهنای باند شبکه‌است. بیشتر شبکه‌های متداول امروزی مانند Ethernet و token ring از تکنولوژی packet-switched استفاده می‌کند. فریم ریلای غالبا به عنوان جریان خطی شکل X۲۵ قلمداد می‌شود که نسبت به آن امکانات کمتری از حل خطاها و رفع آنها را در انتقال اطلاعات ارائه می‌دهد بطوریکه در X۲۵ آخرین اطلاعات پس از قطع و وصل شبکه دوباره فرستاده می‌شود ولی در فریم ریلای این امکان وجود ندارد.علت آن اینست که فریم ریلای در شیکه‌های WAN که ارتباطات بهتر و قابل اعتمادتری از شبکه‌های مورد استفاد در دهه ۷۰ و ۸۰ دارد استفاده می‌شود. فریم ریلای کاملاً برای کار در لایه دوم طراحی شده در حالیکه X۲۵ برای کار در لایه سوم است واین باعث می‌شود که فریم ریلای کارائی بهتر و بالاتری ارائه دهد و برای شبکه‌های فعلی WAN مناستر باشد.