|
Article on other languages:
|
سیبزمینی (فارسی دری افغانستان: کچالو*[۱]) گیاهی است از تیرهٔ سیبزمینیان که دارای برگهای مرکب و بریده و گلهای سفید یا بنفش است. میوهٔ آن کوچک، کروی، قرمز، سته و سمی است؛ ولی دارای ساقههای زیرزمینی خوراکی است که حاوی اندوختهٔ نشاستهٔ فراوان است گلهایش پنج قسمتی (۵ گلبرگ بهم چسبیده و ۵ کاسبرگ بهم چسبیدهاست). تعداد پرچمها نیز ۵ است که بهم متصل شده و یک لولهٔ بساکی را ساختهاند و مادگی از وسط آن خارج شدهاست. این گیاه دارای رقمهای مختلف است که آنها را به زودرس، دیررس و میانهرس تقسیم میکند و برحسب استفاده این گیاه به سیب زمینی خوراکی، علوفهای و صنعتی (جهت استفاده الکل یا نشاسته و یا قند) تقسیم میشود. در حال حاضر هر ساله در حدود ۳۰۰ میلیون تن سیب زمینی در سراسر جهان تولید میشود. روسیه و آلمان بزرگ ترین تولید کنندگان سیب زمینی هستند.
تاریخچهدانشمندان آمریکایی دریافتهاند که سرمنشأ کلیه انواع سیب زمینیهای امروزی را میتوان به یک گیاه واحد که بیش از هفت هزار سال قبل در پرو کشت شد ردگیری کرد.*[۲] سیب زمینی در حوالی سال ۱۵۷۰ توسط فاتحان اسپانیایی از آمریکای جنوبی به آن کشور منتقل شد و کشت آن در سراسر اروپا رواج یافت. سیب زمینی بعدا توسط مستعمره نشینهای بریتانیایی به آمریکای شمالی منتقل شد. سیب زمینی نخستین بار توسط میرزا ملکُم خان در اواسط پادشاهی فتحعلیشاه قاجار به ایران آورده شدهاست، برای همین در ابتدا به آن «آلو ملکُم» میگفتند و اکنون هم در بعضی شهرهای ایران سیب زمینی را بنام آلو میشناسند. خواص غذائی و داروئیسیب زمینی سرشار از بتاکاروتن (پیش ساز ویتامین آ) است که وقتی پخته میشود به آسانی جذب میشود. ساقه و برگهای سیب زمینی حاوی سمی بنام سولانین است، بنابراین نباید آن را مصرف کرد، ولی جوشانده رقیق شده همین برگها را به عنوان ماده خواب آور و آرامش دهنده اعصاب استفاده میکنند. مهم ترین ماده اصلی موجود در سیب زمینی نشاستهاست که معمولاً ۹ تا ۲۵ درصد آن را تشکیل میدهد، از این رو برای تامین انرژی ماده مفیدی است که نسبت به غلات کمتر تحت تاثیر آفات قرار میگیرد و پرورش آن آسان تر است.
سایر خواص سیب زمینی:
پانویس
منابع
جستارهای وابسته
|
This article is from Wikipedia. All text is available under the terms of the GNU Free Documentation License.
Mercedes Car
This site monitored by SitePinger.net