 |
del.icio.us |
 |
Digg |
 |
Furl |
 |
|
 |
Rojo |
| Add to OnlyWire |
|
|
در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشدهاست. شما میتوانید با افزودن منابع بر طبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد. |
مهندسی راهآهن رشتهای قدیمی و باسابقه در میان رشتههای مهندسی است، اما در ایران رشتهای جوان محسوب می شود. این رشته در سال ۱۳۷۶ خورشیدی در دانشگاه علم و صنعت ایران تأسیس شد و در حال حاضر این دانشگاه تنها دانشگاهی در خاور میانه است که در این رشته فعالیت میکند.
مهندسی راهآهن دارای سه گرایش به شرح زیر است:
- مهندسی خط و سازههای ریلی (مهندسی خط و ابنیه):
زمینهی کاری آن خطوط راهآهن، پلهای راهآهن، ایستگاهها و... می باشد.
- مهندسی ماشینهای ریلی (مهندسی جریه):
زمینهٔ کاری آن لکوموتیو، واگنها و اجزای آنها است.
- مهندسی بهرهبرداری راهآهن:
که زمینهٔ کاری آن مدیریت استفاده از ادوات راهآهن و استفادهٔ بهینه از آنها است.
این رشته در زمره گروه مهندسی مکانیک بوده است و به طور مستقل، در دانشگاه علم و صنعت ایران تدریس و برگزار می شود
[[تصویر:با تشکر: حامد نجفی - دانشجوی ترم 2 مهندسی راه آهن - گرایش ماشین های ریلی - دانشگاه
| رشتههای مهندسی | |
|
الکترونیک | برق | پزشکی | پلیمر | راه آهن | ژئوماتیک | شهرسازی | شیمی | صنایع | طراحی صنعتی | عمران | هیدرولوژی | فناوری اطلاعات | قدرت | کامپیوتر | کشاورزی | گاز طبیعی | محیط زیست | مخابرات | معدن | معماری | مکانیک | مواد | نساجی | نفت | نقشهبرداری | اپتیک و لیزر | ارزش | هستهای | هوافضا |
|
