پویانمایی

Poll without page-refresh

Article on other languages:

انیمشن توپ جهنده (زیر) از این شش فریم تشکیل شده است.

این انیمشن در 10 فریم در ثانیه حرکت می کند.

Fantasmagorie ساخته امیل کال، 1908

پویانمایی یا انیمیشن (به انگلیسی: Animation) نمایش سریع و متوالی تصاویری از اثر هنری دوبعدی، یا موقعیت‌های مدل‌های واقعی، برای ایجاد توهم حرکت است. حرکت روان تصاویر متحرک در انیمشین‌ها، ناشی از یک خطای باصره است که به دلیل پدیدهٔ ماندگاری تصاویر پدید می‌آید. رایج‌ترین روش برای نمایش انیمشن، سینما یا ویدئو است.

فهرست مندرجات

۱ تاریخچه
۲ تکنیک ها
- ۲.۱ انیمیشن سنتی
- ۲.۲ انیمیشن رایانه ای
۳ پیوند به بیرون
۴ پانوشت و منابع
۵ جستارهای وابسته

تاریخچه

قدیمی ترین نمونه های تلاش برای بدست آرودن توهم حرکت در طراحی ایستا را می توان در نقاشی های عصر حجر غار ها پیدا کرد، در جائیکه حیوانات با چندین شکل پای رویهم افتاده مجسم شده اند، که آشکارا کوششی برای رساندن احساس حرکت است.

فناکیستوسکوپ ^[۱]، زئوتروپ^[۲] و پراکسینوسکوپ^[۳]، همچنین کتاب چرخنده^[۴]، قدیمی ترین اسباب های انیمیشن محبوب اختراع شده در طول سده 1800 هستند.

شخص خاصی به عنوان مخترع هنر فیلم انیمیشن وجود ندارد، چرا که افراد بسیاری پروژه های متعددی که می توان به عنوان گونه های مختلف انیمیشن مطرح کرد را تماما در زمان های یکسانی انجام می دادند.

فیلمساز فرانسوی جورج ملیس ^[۵] که سازنده جلوه های ویژه فیلمهایی مانند سفری به ماه ^[۶] بود، تکنیکهای بسیاری در کارش استفاده می کرد- که یکی از آنها نگه داشتن جرخش فیلم دوربین، و تغییر کوچکی در صحنه و سپس دوباره به جرخش در آوردن فیلم دوربین بود. این بسیار شبیه به ایده ای است که بعدها انیمیشن استاپ-موشن^[۷] شد. ملیس به طور اتفاقی به این تکنیک دست یافت. هنگامی که او اتوبوسی را در حال رد شدن از جلوی دوربین می گرفت، دوربین خراب شد. موقعیکه دوربین تعمیر شد، درست زمانیکه ملیس شروع به فیلم گرفتن کرد، تصادفاً یک اسب از جلوی دوربین رد شد. نتیجه آن بود که در فیلم به نظر می رسید که اتوبوس به یک اسب تبدیل می شود.

ج.استوارت بلکتون ^[۸] شاید اولین فیلمساز آمریکایی باشد که تکنیک های استاپ-موشن و انیمشن طراحی دستی را استفاده کرد. ادیسون او را با فیلمسازی آشنا کرد. او با اولین کارش مورخ 1900 که کپی رایت داشت، پیشگام این ایده ها در دوران قرن بیستم شد. بسیاری از فیلمهایش، از میان آنها طراحی سحر آمیز ^[۹] (1900) و فکاهی صورت های متغیر مسخره ^[۱۰] (1906) نسخه های فیلم روزمره از بلکتون "هنرمند درخشان" بود، و نسخه های اصلاح شده مورد استفاده ملیس قدیمی ترین تکنیک های استاپ-موشن برای ساختن سری هایی از طراحی های روی تخته سیاه بود که به نظر می رسند که حرکت می کنند و خود را تغییر شکل می دهند. فکاهی صورتهای متغیر مسخره به عنوان اولین فیلم انیمیت شده واقعی ثبت، و بلکتون به عنوان اولین انیماتور واقعی شناخته شده است.

هنرمند فرانسوی دیگری به نام ایمل کال^[۱۱] ، شروع به طراحی سلسله کارتون هایی کرد. او در سال 1908 فیلمی با نام Fantasmagorie به معنای تخیلات متغیر را ساخت. این فیلم شامل تعداد زیادی طراحی ساده سرگردان است که به هم تبدیل می شوند، مانند بطری شراب که به یک گل تبدیل می شد. همچنین قسمتهایی از تصاویر زنده وجود داشت، جایی که دست انیماتور وارد صحنه می شد. این فیلم با طراحی هر فریم روی کاغذ ایجاد شده بود و هر فریم با نگاتیو فیلم گرفته می شد، که به تصویر، ظاهر تخته سیاه را می داد. بدین ترتیب Fantasmagorie اولین فیلم انیمیشن سنتی (طراحی دستی) محسوب می شود.

در ادامه موفقیت های بلکتون و کال، هنرمندان متعدد دیگری شروع به تجربیاتی در انیمیشن کردند. از جمله وینزور مکی ^[۱۲] که یک کارتونیست موفق روزنامه بود. او انیمیشن های پرجزئیاتی ساخت که نیازمند تیم هنرمندان و توجهی طاقت فرسا به جزئیات بود. هر فریم یک طراحی روی کاغذ بود که همواره می بایست که پس زمینه و شخصیت ها هردو دوباره طراحی و انیمیت شوند. برجسته ترین فیلم های مکی عبارتند از نموی کوچولو^[۱۳] (1911) ،جریت دایناسور ^[۱۴] (1914) و غرق شدن لوسیتینیا ^[۱۵] (1918).

تولید فیلم های انیمیشن کوتاه، که عموما "کارتون" نامیده می شوند، در طول دهه 1910 به یک صنعت بدل شد، و کارتون های کوتاه برای نمایش در فیلم های سینما تولید شدند. موفق ترین تولید کننده قدیمی انیمیشن جان رندولف ری ^[۱۶] بود، کسی که همراه با ارل هرد ^[۱۷] انیماتور، سل انیمیشن (انیمیشن روی طلق) را پایه گذاری کرد که در باقی دهه بر صنعت انیمیشن حکمفرما بود.

تکنیک ها

انیمیشن سنتی

نمونه ای از انیمیشن سنتی، یک اسب که بوسیله روتوسکوپی ^[۱۸]از عکس های قرن 19 ادوارد موبریج^[۱۹] انیمیت شده.

با نام سل انیمیشن ( یا انیمیشن روی طلق) هم شناخته می شود. انیمشن سنتی روشی بود که برای اکثر فیلم های انیمیشن قرن بیستم استفاده می شد. فریم های فیلم انیمیشن سنتی در اصل عکس هایی از طراحی هایی هستند که بروی کاغذ کشیده شده اند. برای ایجاد توهم حرکت، هر طراحی تفاوت ناچیزی با یک طرح قبلتر از آن دارد. طراحی های انیماتور روی ورقه های شفافی به نام سل (طلق) ترسیم یا فتوکپی می شوند، طرف مقابل خطوط ترسیم شده از رنگ یا سایه روشن پر می شود. طلق شخصیت های کامل شده را روی پس زمینه نقاشی شده قرار می دهند و بوسیله دوربین ثابتی یک به یک با فیلم سینمایی عکس می گیرند.

روش سنتی سل انیمشن در آغاز قرن 21 منسوخ شد. امروزه طرح های انیماتور ها و پس زمینه ها اسکن، یا مستقیما در کامپیوتر طراحی می شوند. نرم افزارهای مختلفی برای رنگ آمیزی و شبیه سازی حرکات دوربین و افکت ها استفاده می گردد. قطعه انیمیت شده نهایی را به یکی از چندین رسانه های پخش، خروجی می گیرند، که شامل فیلم سنتی 35 میلی متری و رسانه های جدید تر مانند ویدئوی دیجیتال می شود. ظاهر سل انیمیشن هنوز حفظ شده و کارهای انیماتورهای شخصیت ها عمدتا در طول 70 سال گذشته همسان باقی مانده است.

نمونه های فیلم بلند انیمیشن سنتی عبارتند از پینوکیو ^[۲۰](آمریکا، 1940)، مزرعه حیوانات^[۲۱] (انگلیس، 1954)، و آکیرا ^[۲۲] (ژاپن، 1988). انیمیشن های سنتی که به کمک تکنولوژی کامپیوتر تولید شده اند مانند شیرشاه (آمریکا، 1994) قاچاق شده ^[۲۳] (ژاپن، 2001) و سه قلوهای بلویل ^[۲۴] (فرانسه.بلژیک.کانادا، 2003).

انیمیشن محض: به روشی از تولید انیمیشن سنتی با کیفیت بالا گفته می شود، که طرح های پرجزئیات و حرکات پذیرفتنی دارد، که شامل سبک واقعی مانند کارهای دیزنی و سبک کارتونی مانند آثار استودیو وارنر بروز می شود.

روتوسکوپی: تکنیکی است که در آن طرح هر فریم از روی حرکات عکس های واقعی ترسیم می شود. ارباب حلقه ها 1978 و اساس بسیاری از حرکات حیوانات در اکثر کارهای دیزنی نیز همین روش است.

استاپ-موشن: در این روش هر فریم عکسی از اجسام واقعی است، انیماتور اجسام و یا شخصیت های درون صحنه را فریم به فریم به صورت ناچیزی حرکت می دهد، و عکس می گیرد. هنگامی که فریم های فیلم به صورت متوالی نمایش داده شوند توهم حرکت اجسام ایجاد می شود. مانند عروس مرده به کاگردانی تیم برتون.

انیمیشن خمیری: پیکره شخصیت ها و اجسام متحرک از ماده ای نرم ساخته می شود که ممکن است اسکلت هم داشته باشند تا فیگور آنها را ثابت نگه دارد. روش فیلمبرداری هم مانند استاپ-موشن است.

کات-اوت: نوعی از انیمیشن استاپ موشن است که بوسیله قطعات مسطحی مانند کاغذ ساخته می شود. انیماتور هر فریم قطعات را کمی جا به جا می کند.

انیمیشن سیلوئت: نوعی انیمیشن کات-اوت بدون رنگ که کاراکترها به صورت سیلوئت سیاه نمایان می شوند.

موشن گرافیک: از تصاویر مسطح گرافیکی، عکس، قطعات روزنامه یا مجله و غیره همراه با تایپ (نوشته) ساخته می شود که سابقا با حرکت دادن فریم به فریم انیمیت می شد.

انیمیشن عروسکی: به انیمیشن استاپ-موشنی گفته می شود که شامل پیکره های عروسکی است که در تعامل با فضاهای شبیه واقعیت انیمیت می شوند. عروسکها درونشان اسکلت دارد که به ایستایی آن ها کمک کند و همچنین مفصل هایی که در محور های خاصی می چرخند. مانند کابوس قبل از کریسمس، ساخته تیم برتون.